''Między Słowami''

[akihto]

Moim ulubionym filmem, w którym przewija sie wątek Japonii jest ''Między Słowami''. Oglądaliście ten film? Jakie macie zdanie na jego temat?

[junest1992]

Ja niestety nie widziałam tego filmu. A możesz napisać o czym jest?

[kuroneko]

Też mi się podobał ten film. Podobno wywołał on falę oburzenia w Japonii ze względu na antyjapoński, zdaniem Japończyków wydźwięk...

[akihto]

Recenzje:

50-letni Amerykanin, Bob Harris przyjeżdża do Tokio. Zapomniany gwiazdor telewizyjny ma za zadanie nakręcić reklamę. Jednakże proste sceny okazują się trudne do realizacji i zdjęcia zaczynają się przedłużać. Do hotelu, w którym mieszka Bob wprowadza się para amerykańskich nowożeńców - Charlotte i John. John jest fotografem i całe dnie poświęca się dla pracy, gdy jego żona nudzi się w hotelowym pokoju. Pozbawiona kontaktu z rodziną i przyjaciółmi Charlotte czuje się samotnie. Zaczyna cierpieć na bezsenność. Po kolejnej nieprzespanej nocy schodzi do baru, w którym spotyka Boba. Okazuje się, że bezsenność nie jest ich jedynym wspólnym tematem. Charlotte i Bob spędzają ze sobą coraz więcej czasu. Między młodą kobietą i doświadczonym mężczyzną rodzi się niezwykła przyjaźń. Ona dopiero szuka swojego miejsca w świecie, on jest na kolejnym życiowym zakręcie. Coraz bardziej się do siebie zbliżają, choć zdają sobie sprawę, że ich uczucie nie ma szans na spełnienie.
filmweb.pl

Taki film o samotności we dwoje mogła nakręcić tylko kobieta. Jest w nim kobieca delikatność, ukryty sentymentalizm, ale przede wszystkim spojrzenie z dystansu na męskiego partnera. Spojrzenie, w którym wyczuwa się ironię, współczucie ale i fascynację. Także erotyczną, chociaż akurat ten film należy do niezmiernie dziś rzadkiej kategorii opowieści miłosnej bez łóżkowego spełnienia.
czasopismo KINO

Film, który przywraca wiarę w magię kina. Mimo że właściwie niewiele się w nim dzieje, a jego temat - spotkanie dwóch zbłąkanych dusz w obcym i nieprzystępnym otoczeniu - trudno też uznać za arcyoryginalny. Ale Coppola (32-letnia córka legendy kina) w swojej śmieszno-melancholijnej, tragikomicznej opowieści miłosnej osiąga taką doskonałość stylu, tak idealne wyważenie inteligentnego humoru i nostalgii za nieosiągalnym, że film ogląda się jak w hipnozie - ma spokojną intensywność snu. Rzadko, naprawdę rzadko zdarza się taki efekt.
GAZETA WYBORCZA

[Sofia Coppola] unika jakichkolwiek "dramatycznych zwrotów akcji", tnie tam, gdzie filmmakerzy dodaliby parę znaczących ujęć i dialogów. Stawia na rozmazanie rzeczywistości, w którym klaruje się nić kontaktu. Spotkanie Boba i Charlotte zdarza się przecież, gdy ich życia pauzują, w tokijskim hotelu, miejscu tymczasowych tożsamości. Trudno natomiast, recenzując film, uniknąć porównań, dlatego powiem tak: "Między słowami" to "Zmruż oczy" (uszy i inne zmysły) w wielkim mieście.
AKTIVIST

[akihto]

[Yukari]

Kocham ten film <3

[junest1992]

Naprawdę ciekawy opis :). Jeśli będę miała kiedyś okazję, to na pewno obejrzę .

[kuroneko]

[Rocky]

Mógłby ktoś kto widział ten film napisac co jest w nim rzekomo antyjapońskiego, bo przynajmniej w recenzji nic takiego nie jest poruszane.

[kuroneko]

Według mojego punktu widzenia akcja filmu jest osadzona w Japoni z następujących powodów:
1) w czasie premiery filmu Japonia się najlepiej "sprzedawała",
2) Japonia jako wręcz modelowy przykład odmiennej kultury stała się świetnym tłem uwypuklającym relacje między głównymi bohaterami filmu.

Natomiast za antyjapońskie uznano w Japonii wykorzystanie kilku stereotypów o Japończykach (przede wszystkim stereotypu językowego: kiedy główny bohater jest na planie filmowym, reżyser filmu reklamowego po japońsku określa swoją wizję spotu. Jest to przemowa długa i obfitująca w gestykulację. Natomiast tłumacz z japońskiego "tłumaczy" przemowę reżysera w jednym zdaniu -> tu widz się śmieje.)
(także stereotypu o życiu seksualnym Japończyków: obsługa hotelu, w którym mieszka gł. bohater przysyła mu call girl, która zachowuje się hm... co najmniej nadekspresyjnie, a ponadto posługuje się ingriszem -> tu także widz się śmieje)
EDIT
I jeszcze trochę do poczytania na ten temat:
http://estiej.blox.pl/htm...tml?3,2005

[kaz6]

Ja oglądałem ten film w zeszłym roku i byłem do niego pozytywnie nastawiony ze względu na dobre opinie w internecie.
Jednak po obejrzeniu, właśnie ze względu na ten antyjapoński charakter
byłem przez dłuższy czas zdegustowany.
Amerykanie uważają się za lepszych i można to zobaczyć w tym filmie.
Nie polecam

[kuroneko]

Ale film nie był antyjpoński w zamierzeniu. I w ogóle nie był o Japonii, czy o Japończykach, tylko o wyobcowaniu, natomiast osadzenie akcjii w Tokio miało uwypuklić wyobcowanie.
Z resztą, sam tytuł (oryginalny) wskazuje na treść filmu: "Lost in translation". Te "zagubione" treści powodują, że bohaterowie nie mogą się porozumieć.


kaz6, myślę, że twoja reakcja jest co najmniej przesadzona, a ocena zbyt jednostronna.

[Niltinco]

Mnie osobiście film się bardzo podobał i nie widzę w nim niczego antyjapońskiego. Japończykom mogą się nie podobać sceny przedstawiające jak to "wspaniale" mówią po angielsku, ale czy to tak bardzo odbiega od rzeczywistości? Dla niektórych film może wydawać się nudny (co jestem w stanie zrozumieć bo nie każdy lubi filmy obyczajowe) ale jeśli jakiś "fan" Japonii oburza się, że reżyserka przedstawiła Japończyków tak, a nie inaczej to może już czas aby obudzić się z letargu i zobaczyć, że jednak Japonia to nie raj gdzie każdy (w tym gaijin) czuje się dobrze.

[kaz6]

Powiem tak, jeśli ktoś nie zna Japonii i wiedzę na temat tego kraju będzie czerpał
dajmy na to z tego filmu, to jak myślicie jak zareaguje?
Pewnie dla niego będzie to najnudniejszy kraj na świecie albo coś takiego.

A jeśli chodzi o Twoje słowa Niltinco: "Japonia to nie raj gdzie każdy (w tym gaijin) czuje się dobrze".
Uważam, że jeśli się przyjeżdża do obcego kraju to powinno się szanować jego obyczaje, kulturę itd. Tak samo jak nie powinno się wymagać od ludzi, żeby każdy znał j. angielski (przyjedzie jeden Amerykanin i wszyscy mają może wokół niego tańczyć)

[Niltinco]