Japoński w 3/5 lata na zaocznym. Realne?

[mathiasdf]

Witam.

Rozważam obecnie studia Japonistyki na zaocznym z myślą o tym, żeby w przyszłości pracować jako tłumacz. Mam na myśli zarówno ustne jak i pisemne - ale przede wszystkim ustne.
Czy jest to realne aby na tyle dobrze władać tym językiem po np. 3 latach studiach zaocznych + korepetycje i ew. konwersacje z native speaker'em?
A jak się zmienia sytuacja w przypadku owe 3 lata + 2 lata pobytu w Japonii?

[Niltinco]

Japonistykę jako studia zaoczne można traktować raczej jako kurs językowy z dodatkiem przedmiotów związanych z kulturą. Nie da się bardzo dobrze opanować tego języka mając zaledwie 2 zajęcia co 2 tygodnie. Jeśli chcesz zostać tłumaczem to raczej nie ma innej opcji niż studia dzienne chyba, że planujesz sporo czasu spędzić w Japonii i tam się dokształcić.

[slawek15]

[mathiasdf]

A to szkoda. To pozostaje Japonistyka na zasadzie hobby

Tak przy okazji, ile mniej więcej czasu tygodniowo schodzi na naukę na dziennych?

[Yatchan]

Na początkowych latach ok. 20 godzin samego języka tygodniowo na zajęciach, plus oczywiście w domu. Co i tak nie zagwarantuje Ci poznania języka w wystarczająco dobrym stopniu.

Jeżeli chcesz być tłumaczem i to w dodatku ustnym, to musisz do tego czytać książki, gazety, oglądać filmy, słuchać radia, mieć znajomych native'ow.

[ikari_yui]

Przepraszam, ale czy w ogóle istnieje możliwość studiowania japonistyki w trybie zaocznym?
Chyba przegapiłam taką rewolucyjną zmianę w zakresie studiów japonistycznych w Polsce.

[Niltinco]

Tak, jest taka możliwość. Już teraz pierwszy rok na PJWSTK studiuje w trybie zaocznym, a od tego rok uruchamiają filologię japońską na WSSM jako studia dzienne i zaoczne.

[ikari_yui]

armagedon "

[Niltinco]

Przesadzasz Ikari . Jeśli ktoś ma już za sobą te „właściwe” studia i ma ochotę dla przyjemności postudiować zaocznie japonistykę to czemu mamy komuś tę przyjemność odbierać? Oczywiście, że tego typu studia nie zrobią z ludzi takich samych japonistów jak studia dzienne (zwłaszcza na uniwerkach) ale umożliwiają poznanie japońskiej kultury oraz naukę japońskiego (co prawda jak na kursie, ale jednak). Nie mam nic przeciwko tego typu studiom tyle, że osoby chcące studiować japonistykę w trybie zaocznym powinny sobie zdawać sprawę w co tak naprawdę się pakują i co im te studia dadzą.

[ikari_yui]

Zgadzam się w 100% procentach. :)
Jednak myślę, że nazwa "weekendowy kurs japońskiego" była by lepsza. '
Nie, żeby mi to coś ułatwiało ale żeby ludzie właśnie nie dali się oszukać i wiedzieli na co tak naprawdę przeznaczają duże pieniądze.
Zaskakujące jest, że w Polsce prywatne uczelnie często nie dbają o renomę i poziom nauczania. Odpowiadają na zapotrzebowanie rynku mimo, że wiedzą, że nie są w stanie spełnić oczekiwań usługobiorców. No chyba, że uznamy, że ludziom zależy tylko na dyplomie "japonisty", nie na konkretnej wiedzy. "

[Niltinco]

[krzychos7]

Hymm, no w zasadzie zależy to od człowieka, jeśli było by się geniuszem lingwistycznym to jest jak najbardziej możliwe, jednakże dla większości ludzi to surrealizm.

Natomiast nie rozumiem zdziwienia co do studiów zaocznych. Bardziej mnie dziwi że niektórych kierunków nie da się studiować zaocznie. Ja na przykład nie wyobrażam sobie siebie na studiach dziennych. Po prostu ludzie są różni i inaczej się uczą. Nie ma uniwersalnych sposobów nauki.

[slawek15]

Krzychos masz rację, ale chodzi bardziej o ilość wiedzy, jaką da się przyswoić na studiach dziennych i zaocznych. W przypadku może np. zarządzania i marketingu nie ma to aż takiego znaczenia, ale w przypadku studiów japonistycznych jest to niezwykle istotne.
Problem nie dotyczy samych studiów, tylko tego, co się będzie po nich działo. Mury jakiejś uczelni opuści, powiedzmy to 50, świeżo upieczonych "japonistów", którzy ani języka nie będą znali, ani o kulturze wiedzieć wiele nie będą. Czy ktoś ich zatrudni? Wątpię. I wtedy będzie lament, że ktoś z wykształceniem wyższym na tak "elitarnym" kierunku nie może znaleźć pracy w zawodzie i zmywak mu zostaje (zmywak to tylko przykład :) ).
Jeśli uczelnia podejmuje się kształcenia kadry, to niech zapewni ludziom odpowiedni poziom, na którym czegoś się nauczą, bo dać komuś tytuł mgr (notabene za ciężką kasę) to nie sztuka, ale wykształcić kogoś, kto będzie dobry w swoim fachu, to już co innego.