Lekcja Japońskiego nr.2

[slawek15]

Widzisz , i to, i to jest niepoprawne.
Nie masz racji mówiąc, że wymawianie suki jest totalną porażką. Akurat wymowa tego wyrazu też jest różna i zależna od sytuacji.
Poza tym trzeba pamiętać, że akcentowanie -u w wielu sytuacjach ma wpływ na wrażenie wywoływane na rozmówcy. Wyraźne wymawianie każdej sylaby, z pewnym zaznaczeniem końcowego -u (np. a arimasu) nadaje wypowiedzi dystyngowany i grzeczniejszy ton. Podobnie rzecz się ma z shikashi, co doskonale słychać np. w zapowiedziach przez głośniki (oprócz tego jeszcze zawalonych keigo).


P.S.
Japonistów zostało tu niestety niewielu, może łącznie z 3 osoby, które w ogóle jeszcze to forum czytają i coś piszą, wliczając mnie, więc nie aż taka większość się z Tobą zgodzi :) Poza tym wszyscy japońscy lektorzy tego języka zaczynają nauczać poprawnej wymowy nie każąc wymawiać samo 'k' lub 's', lecz najpierw każąc mówić dźwięcznie, a potem "naprostowując" tę "polską przypadłość" (no dobra, nie tylko polską :) )

[Niltinco]

Zgadzam się ze Sławkiem. Japońskie ですか nigdy nie będzie jak polskie "deska" bo nawet wymawiając szybko ten wyraz jakby zostawia się "miejsce" na "u". Nie akcentowane „u” jest niemal nie słyszane co nie oznacza, że zupełnie znika. Przede wszystkim trzeba pamiętać, że polskie i japońskie "u" to dwie zupełnie różne samogłoski. To naprawdę nie problem nauczyć się japońskiego, płaskiego "u" więc nie warto na siłę kombinować czy wymawiać "deska" "czy "desUka" z okrągłym "u". Nie jest problemem też znalezienie w internecie japońskiej wymowy tej samogłoski (choćby nawet na tej stronie http://www.coscom.co.jp/e...index.html ) więc każdy początkujący może się przysłuchać jak prawidłowo wymawiać.

[himonoonna]

[Niltinco]

Himonoonna, tu nie ma wyboru między większym i mniejszym złem. Obojętnie czy wybierzesz udźwięcznione „u” w każdym wyrazie, czy całkowitą jego eliminację to i tak w obu przypadkach wymowa brzmi sztucznie. Według tego co podajesz, czyli lepiej w ogóle nie mówić, to proste zdania typu 車がある lub すしを食べる początkujący czytali by „krma ga ar” i „sshi o taber”. No przecież to brzmi gorzej niz źle i przy takiej wymowie nie wiadomo czy się śmiać czy płakać. Teraz już chyba widać wyraźnie, że całkowite usunięcie "u" nie jest dobrym pomysłem.

[Akiko Yoshitomi]

[slawek15]

[Niltinco]

Sławek, zniknął Twój post, mój i Himonoonna.
Akiko, gdzie Ty です czytasz "dess" z długim "s"? To już w ogóle skaleczona wymowa. Sekushii - "sekszi"? Aż zębami zazgrzytałam . Jakie "szi"?? No i gdzie "i" przedłużone, pomijając fakt, że o eliminacji "u" już dyskutowaliśmy ;P.

[himonoonna]

a własnie własnie, gdzie mój piękny post o kolejnych zasadach dotyczących moich ulubionych bezdźwięcznych samogłosek ^_~ a tych postów po moim to nawet nie zdążyłam przeczytać by odeprzeć kolejne zarzuty ^_~

[Akiko Yoshitomi]

ja pisze tak jak Japończycy w Londynie to wymawiali, jak z nimi gadałam.

[Niltinco]

Głoski w japońskim są miękkie i często ciężko jest Japończyka zmusić by np. mówiąc po polsku wymawiał „sz”, „cz”, „dż”. Dlatego też czytając japońskie wyrazy typu すし, お茶 lub 時間 wymawiamy to „susi”, „ocia”, „dzikan”.
Tak jak wspomniał Sławek よう czytamy „jō” (długie „o”) ale nigdy „joł”, więc日曜日 przeczytamy „nicijōbi” a nie „niczijołbi”. Zresztą nawet gdy "ou" nie czytamy jak długie "o" np. w wyrazie 思う to i tak nie odczytujemy tego jako "omoł".