Kultura Samurajska

[ling_chou]

Z tym homoseksualizmem to tak jak w spartańskim wojsku - chodziło o to by jeden bronił drugiego, dlatego zachęcano wojów do tego typu... mmm... odgięć...

[Falka]

No i ja coś poczytałam o tym ale bardzo pobieżnie... Wyczytałam mianowicie, że to faktycznie miało trochę wspólnego z praktykami spratańskimi i że hmm... homoseksualizm był swego rodzaju nauką życia rodzinnego i seksualnego w ogóle.. Młodzi dostawali starszych partnerów, od których się uczyli, którzy się nimi opiekowali i zaspokajali ich wybujałe w młodym wieku potrzeby... no... to tyle w sumie

[kagemusha]

a tak na marginesie to przecież nawet 14-letnich chlopców posylano już na noc do "zielonych domów", to samo z mlodymi gejszami i jeszcze nawet z maiko (sprawa z mizuage). nawet dziś żona zdarza się, że przygotowuje męża na nocny wypad. tak po prostu jest i bylo.

[Takeda]

[m_krzywy]

Tak Nagi Mahori tez słyszałem te bzdury!! ale odrazu je zbanowałem... i zgasiłem kolesia który mi o tym mówił. Rodzi sie robi miecz i z nim umiera .... hahahaha

[mottomo]

Opisany wyżej zwyczaj pewnie był domeną jakiegoś konkretnego mistrza fechtunku ewentualnie szkoły kenjutsu ale na pewno nie stosował się do ogółu. :)

[Takeda]

Witajcie drodzy forumowicze:) Takie małe pytanko mnie ostatnio naszło... kumpel mnie się zapytał czy samurajowie mieli kiedys tatuaże na swoim ciele tak jak dzisiaj członkowie gangu yakuza którzy uważają się za ich potomków.. no aż mi głupio sie zrobiło że tyle jestem w temacie Japonii a na takie pytanko nie odpowiedziałem:) Jakby ktoś łaskawy odpisał byłbym wdzięczny niezmiernie:) pokój

[kuroneko]

Samurajowie nie nosili tatuaży. Tatuaże aż do schyłku epoki Edo miały charakter piętniujący - tatuowano przestępców. Dopieru u schyłku epoki Edo, kiedy niebywałą popularnością zaczęły cieszyć się "obrazy przepływającego świata " (ukiyo-e), zaczęto również tatuować ciało, a sam tatuaż urósł do rangi sztuki (z resztą pierwszymi tatuażystami byli rytownicy, zajmujący się drzeworytami).

[Takeda]

A w Epoce edo samuraje stronili od tej praktyki czy też zaczęli się tatuować? Pzrd

[kuroneko]

Tatuaże, tak jak i zdecydowana większość kultury schyłku Edo, należały do kultury miejskiej, więc wątpię, by dumny samuraj kierujący się bushido zechciał kaleczyć i piętnować swoje ciało tatuażem.

Inna sprawa, że schyłek epoki Edo to również okres degeneracji klasy samurajów, w związku z tym nie można jednoznacznie wykluczyć, że jakiś samuraj, który zszedł na psy albo którego rodzina zubożała i straciła na znaczeniu, zaczął parać się tak podłymi zajęciami, jak zarabianie pieniędzy i hołdowanie kulturze miejskiej (kupieckiej) - a fuj (i zrobił sobie tatuaż z ulubionym onnagata* z kabuki**).

Warto bowiem pamiętać, że zgodnie z konfucjańskim porządkiem społecznym na szczycie hierarchii stoi
1) władza,
2) potem samurajowie - wojownicy, chroniący państwo,
3) potem rolnicy - wytwórcy żywności, pracujący w pocie czoła
4) a na samym spodzie hierarchii społecznej znajdowała się ludność miejska i kupcy - parający się podłum z punktu widzenia konfucjańskiej moralności handlem.

W praktyce jednak najniższą warstwę społeczną stanowili chłopi, zaś kupcy u schyłku epoki Edo radzili sobie dużo lepiej, niż bezczynna od niemal wieku kasta wojowników - samurajów.


*) onnagata - aktor odgrywający role żeńskie, najczęściej przystojny młodzieniec o łagodnych rysach twarzy.
**) kabuki - teatr japoński, "plebejski" w epoce Edo.

[haruko]

Witam i mam pytanie. Znacie może książki o samurajach, które realizują motyw ucznia i mistrza? Chciałabym skonfrontować to z nasza europejską literaturą ale ciężko mi znaleźć pozycję, która by opisywała właśnie taki rodzaj więzi: nauczyciel-uczeń, mistrz-uczeń

[Chilli]

Ja polecam "Samurajów" Śpiewakowskiego. Jest tam zebrane chyba WSZYSTKO co z samurajami powiązane i to w dodatku z genezą i na tle historycznym. Z takich książek ona jest najlepsza.