język japoński - nauka

[Keitaro]

Moja sytuacja: Mieszkam w pseudo-wsi pod stlicą (jakieś 5 km) z dojazdem nie ma problemu (dwa autobusy miejskie: 718 i 805). ALE PROBLEMEM JEST znaleść nauczyciela japońskiego... (jeden chce dwa razy więcej od rdugiego, paranoja...) A nawet jak bym znalazł taniego (tanią ) Nauczyciela (Nauczycielke wole) To byłby HARDCORE! Jusz koledzy się wyśmiewają ze mnie, dokładnie celu (wyjazd do japonni! ale najpierw musze zdać ) i na dodatek nabijają się że: "Ruska nie umisz wcale (3rok nauki) a japoński chcesz umieć?". No tak, sam musiałbym zbierać na koreperytora, wałęsać się po wawie (nie lubie dresów, oni mnie też) gdzie czas na rysowanie? Na jazde na roweże? Mange i anime? (nie gram na kompie prawie wcale) Ale liczy się jedno:
SAMOZAPARCIE I WIARA W SIEBIE
Chociasz by mnie mieli z domu wyżycić to i tak muszę się nauczyś japońskiego!!!

Wiem że wypowiedź się nie kleji... Ale mam gorączkę... (38,5'C)

[Lynar]

Ja uczę się japońskiego w szkole (lekcje dodatkowe). Wydaje mi się, że dobrym wyjściem dla tych młodszych jest wybór liceum oferującego takie zajęcia, ale zdaję sobie sprawę, że większość z tutaj piszących jest już po tym wyborze. Ja chodzę do wrocławskiego LO IV i wydaje mi się, że jest w tym mieście jeszcze conajmniej jedno z japońskim, więc i w innych większych miastach powinno być.
Co do nauki - najbardziej lubię uczyć się wieczorem i w nocy, jak mam czas to jeszcze rano. Jeśli chodzi o alfabety, to wydaje mi się, że dobrym sposobem jest skombinowanie sobie listy słówek w romaji, tablicy z hiraganą czy katakaną i zapisywanie w którymś tychże słówek. W każdym bądź razie w ten sposób - tak mi się wydaje -zapamiętamy najczęściej powtarzające się w słowach znaki. Dalej po prostu uczyć się reszty znaków (można np. sobie skojarzyć dany symbol z czymś co nam przypomina - czasem pomocne) i koniecznie próbować ich pisanie w praktyce zapisując słówka, w których występują. Taaak, wiem, Ameryki nie odkryłem, ale nigdy nie ma pewności, czy się komuś to, co napisałem, nie przyda.
A jeśli chodzi o słówka, to chyba pozostaje tradycyjne zakuwanie wzbogacone różnymi metodami, jak wywieszanie sobie słówek w widocznych miejscach w domu, czy nauka drogą skojarzeń. Nic nowego.

[mosad]

ja zaczolem nauke od zakupienia slownika... nastepnie byl poznan, gdzie Kaiou wbil mi troche informacji do glowy dodam ze skutcznie... jesli policzyc czas, jaki poswiecilem na nauke jezyka [6 miechow no moze 7] wiem jak uzywac partykul [z "ga" sa jeszcze problemy] , koniugacje czasownikow, przymoitnikow, zaprzeczenia, tryb przypuszczjacy przymiotnika - wlasnie sie zaglebiam:] itp. moim zasadniczym problemem jest... brak czasu aby pouczyc sie nowych slowek, ktore jak wiadomo sa najwazniejsze.

w kazdym razie na nauke jezyka polecam Kaiou [ale wazelina] :)

[Storm]

Witam wszystkich na forum.

Jeśli chodzi o naukę języka japońskiego, to wydaje mi się, że najlepszym rowiązaniem byłby prywatny kurs lub korepetytor. Ja na przykład w niedalekiej przyszłości wybieram się właśnie na kurs.

Gdybym nie miał takiej możliwości, to pewnie zdecydowałbym się na kurs korespondencyjny. Nie uważam, żeby był to do końca zły pomysł. Wiadomo, że nie zastąpi nam osobistego kontaktu z nauczycielem, ale na początek powinien być dobry. W każdym razie jest to jakaś alternatywa. Jeśli ktoś nie ma innego wyjścia, a tak jak spora część osób na tym forum chciałby podjąć się nauki, to można spróbować, ale należy być bardzo rozważnym i czujnym, żeby nie uczyć się z błędami.

Kiedy wszystkie inne sposoby spalą na panewce, pozostaje nauka samemu...
Jest to na pewno najgorsza opcja i niewątpliwie wymaga ogromnej determinacji. O ile w kursie korespondencyjnym dostajemy jeszcze materiały do nauki i odpowiedni instruktaż jak powinna się ona odbywać, tak tutaj możemy liczyć tylko na siebie. Mnie osobiście, nie wiem czy byłoby stać na takie poświęcenie, bowiem nie wiadomo nawet czy moja praca przyniosłaby jakieś większe efekty i czy moja nauka zmierzałaby w dobrym kierunku. Myślę, że na dłuższą metę taki rodzaj nauki jest niemożliwy, ale chętnie posłuchałbym o ewentualnych sukcesach osób, które uczą się taką metodą.

Pomimo, że prawdopodobnie już niedługo zacznę solidną naukę na kursie językowym nie spoczywam teraz na laurach. Przyswajm to, co i tak mnie nie ominie, mianowicie: słówka i kanji. Wydaje mi się, że nie ma tutaj zbyt wielkiego ryzyka i można spokojnie "wkuwać" słownictwo, uczyć się pisowni i zapamiętywania znaków (oczywiście korzystając z pewnych źródeł, a nie z pierwszej lepszej strony traktującej o j. japońskim). Gramatyki na razie nie ruszam i nie wiem czy w ogóle się za nią zabiorę, bo nie mogę mieć pewności, że wszystko dobrze zrozumiem, a może mi to bardziej zaszkodzić niż pomóc.