Partykuła が czy を?

[Keyel]

Witam!
Mam pytanie odnośnie tych dwóch partykuł, które są w temacie.
Kiedy użyć が a kiedy を przy zależności takiej jak polski biernik?
np.
猫が好きです。
日本語を勉強します。

W obu zdaniach w polskim tłumaczeniu występuje biernik.

Może po prostu が używa się w określonych konstrukcjach?

Jak powiedzieć np. "Wypiłem herbatę."?
お茶を飲みました。czy お茶が飲みました。　?

Liczę na wyczerpujące odpowiedzi, z góry dziękuję :)

[Niltinco]

好き mimo że na polski tłumaczymy jako "lubić" czyli jak czasownik to tak naprawdę gramatycznie jest to przymiotnik, a gdy mamy konstrukcję: rzeczownik + przymiotnik to między nimi dajemy partykułę が.
を to partykuła pełniąca taką funkcję jak polski biernik więc dajemy ją przed orzeczeniem składającym się z czasownika czyli będzie "お茶を飲みました" bo 飲みます jest czasownikiem. Oczywiście są czasowniki, które wymagają innej partykuły niż を, ale nie ma sensu tutaj tego tłumaczyć bo wyjdzie jeden bełkot. Po prostu poznasz to ucząc się z dobrej książki/ na dobrym kursie.

[SchwarzerEngel]

Podpisuję się oczywiście pod postem Niltinco, ale chciałabym też dodać od siebie jak ja to rozumiem. A rozumiem to tak, że partykułę を stosuje się wtedy kiedyś coś z czymś robimy (aktywnie), np. NIE powiemy 道で歩く, a　道を歩く, i analogiczne 空をとぶ, kolejny przykład ははを手伝う　(pomagać mamie) (na przykład polski czasownik "lubić" jest raczej pasywny - nie ma związku z robieniem czegoś, a raczej z pewnym stanem -, tak samo "chcieć" - po japońsku 何がほしい, więc widać tutaj pewną analogię, albo inny przykład 日本語が上手 - czyli dobry z japońskiego).

Poza tym poczytaj sobie jeszcze o zastosowaniu partykuł z czasownikami przechodnimi i ich nieprzechodnimi odpowiednikami.
Oczywiście najlepiej jest się uczyć czasowników od razu z odpowiednimi partykułami, i po jakimś czasie zaczyna się ich używać instynktownie, aczkolwiek zawsze znajdą się wyjątki.
Partykuły mogą się też zmieniać w zależności od użytej formy gramatycznej.

[Niltinco]

Oczywiście, że powiemy 道で歩く tyle, że jest to nieco coś innego niż 道を歩く. Tak jak „母を手伝う” i „母に手伝う” więc tym bym nie mieszała chłopakowi w głowie. Niech po prosto zapamięta, że を jest odpowiednikiem naszego biernika (kogo/co robię) i nie dajemy tej partykuły w połączeniach „rzeczownik + przymiotnik”.

[Keyel]

To co w pierwszej odpowiedzi już rozumiem, dziękuję za wyjaśnienie
A że rozwinęłyście trochę temat to chciałbym wiedzieć jaka jest różnica np. między 道で歩く a 道を歩 i między 母を手伝う a 母に手伝う

[SchwarzerEngel]

Osobiście też bym się chętnie dowiedziała, bo niestety jeszcze nie doszłam do takich zawiłości

[Niltinco]

Wszystko zależy od kontekstu.
Akurat w przykładzie z drogą to czy powiemy „道を歩く”, „道で歩く” to i tak to przetłumaczmy jako „idę drogą/po drodze” czyli wychodzi na to samo. Ale jakby potraktować to zdanie metaforycznie jako „chcę iść własną drogą” – 自分の道で歩きたい” to wtedy で spełniałoby nam raczej funkcję partykuły sposobu, a nie miejscownika (choć opcja z を też jest ok i tłumaczenie na polski też pozostanie bez zmian).
Samo „pomagam mamie” może być母を手伝う lub 母に手伝う, ale precyzując już w czym pomagam to raczej zostanie wersja z にnp. „pomagam mamie w sprzątaniu” – 母に掃除を手伝ってあげます.

[Yatchan]

Hmm, nigdy nie spotkałem się z 道で歩く. Chodzenie własną drogą też będzie z を. Nawet na google praktycznie nie pojawia się połączenie z で. で użyjemy raczej w zdaniach typu 自分の足で歩く, gdzie chodzi o sposób wykonywania czynności, a nie o przestrzeń, w której ona się odbywa. Możesz powiedzieć, gdzie znalazłaś sformułowanie 道で歩く？

Z 手伝う jak dla mnie też będzie を, a nie に. Jakie źródło podaje 母に手伝う？W podanym przez Ciebie przykładzie ze sprzątaniem to nie jest bezpośrednio 母に手伝う, tylko 掃除を手伝う, a to różnica. Chyba, że chodziło ci o zdanie typu 母に手伝うことを嫌がられた, ale tu też mamy połączenie 母に・・・嫌がられた, a nie 母に手伝う.

[Niltinco]

No chodziło mi właśnie o takie połączenia w dłuższym zdaniu. 道で歩く obecnie akurat patrzyłam tylko w google, a gdzie to wcześniej widziałam nie jestem ci w stanie powiedzieć bo po prostu nie pamiętam gdzie się przewinęło, ale też to nie był sam tylko ten "wycinek". Z całością - użyciem podanych partykuł - chodziło mi o kontekst w jakim zdaniu się to pojawi, a nie że całe zdanie będzie się składać tylko z tych 2 wyrazów.