Japonistyki – kuźnie bezrobotnych

[yokkyu.fuman]

Wyrastają niczym grzyby po deszczu. Wiadomo, popyt rodzi podaż. Ci, którym noga się powinęła i którzy nie dostali się na państwową „japkę”, dostają szansę na zrealizowanie marzeń. Zresztą z tymi państwowymi to też różnie bywa. Prawda jest taka, że zapotrzebowanie na japonistów w Polsce jest znikome, żeby nie powiedzieć: żadne. Tylko o tym głośno się nie mówi, a już na pewno nie kandydatom na japonistykę. Niczego nieświadomym młodym ludziom mydli się oczy, roztaczając wizje świetlanej przyszłości. „Praktyki w japońskich firmach, stypendia dla najlepszych” – brzmi groźnie, nie ma co. A prawda jest taka, że większość nawet nie otrze się o pracę w zawodzie. O wyjeździe też nie ma co marzyć, chyba że za własną kasę. Tylko do tego nie trzeba studiować japonistyki.
W niektórych wątkach na forach internetowych poświęconych Japonii przewija się oklepane stwierdzenie, że pracodawcy chętniej zatrudniać będą japonistów po państwowych studiach w trybie dziennym niż „japonistów” po wszelkiej maści prywatnych szkółkach, gdzie wystarczy uiścić stosowną należność, aby się dostać, a potem regularnie nabijać kabzę rektorowi i kadrze dydaktycznej. Owszem, japońscy (i nie tylko) pracodawcy pewnie pierwszeństwo dawaliby tym pierwszym. Tylko najpierw musieliby w ogóle mieć taką potrzebę, żeby przyjąć do pracy japonistę…
Ale co tam przyszłość młodego narybku japonistycznego. Najważniejsze, że interes się kręci, niedofinansowani wykładowcy z państwowych uczelni mają gdzie chałturzyć, a młodzież łudzi się, że oto właśnie spełniają się jej marzenia. Bez zbędnego stresu, konkurencji, upokorzenia w postaci egzaminów wstępnych i odsiewu.
Tylko potem, po kilku latach, ludzie ci obudzą się z ręką w nocniku. I będzie płacz i zgrzytanie zębów. Żal do samych siebie, że nie słuchało się rad starszych i bardziej doświadczonych ludzi, którzy suszyli głowę, tłumaczyli, iż japońskiego można się uczyć dodatkowo, poza japonistyką, a studiować kierunek, który zapewni w przyszłości życie na godnym poziomie. Tak, wiem, żadne studia nie zapewniają pracy, ale nie oszukujmy się, po jednych jest mniejsze prawdopodobieństwo, że wyląduje się na zmywaku w Londynie, a po drugich – większe. Naprawdę radzę wszystkim kandydatom na „prestiżowy” kierunek, jakim jest filologia japońska (nieważne, państwowa czy prywatna), zawczasu przemyśleć to wszystko, o czym piszę, i zaplanować swoją przyszłość. Bo zrozumiawszy to poniewczasie, będziecie pluć sobie w brodę. I gryźć ściany, tak jak dziś gryzie je wielu niespełnionych japonistów. Takie fora zrzeszają raczej napalonych fanów Japonii niż wypalonych absolwentów japonistyki, którym się nie udało, tak więc mało kto Wam to powie, przyznając się do porażki. Potraktujcie ten post jako darmową lekcję i przestrogę.

[Akiko Yoshitomi]

Wiesz, większość instytucji chce pracownika po studiach, a czy to będzie japonistyka czy budownistwo często nie ma wielkiego znaczenia. Ważne, że masz WYKSZTAŁCENIE WYŻSZE >.<

Zapewnie wiele osób studiuje japonistykę z zamiłowania do Japonii, co nie oznacza, że chcą być odrazu tłumaczami. Ale, żeby przeczytać mangę w oryginale lub obejżeć dramę bez sub'a, nie trzeba studiować japki, japońskiego można się nauczyć samemu w domu, jednocześnie studjować coś "potrzebnego".

Masz rację, zapotrzebowanie na osoby znające japoński jest w Polsce niewielkie. Nawet jeśli komuś uda się wyjechać do Japonii, nie oznacza, że tam znajdzie pracę.

[shambler]

Mnie ciekawi najbardziej NA RAZIE czy autor tematu również jest takim biednym absolwentem japonistyki :)

[Djibril]

Zapotrzebowanie może teraz jest niewielkie ale kto wie co bedzie za 5 lat ? Kiedys bylo wielkie bum na Angielski teraz kazdy go prawie zna i ten angielski prakycznie juz teraz wiele nie daje...

[Niltinco]

Owszem, jest więcej absolwentów japonistyki niż pracy dla nich, a przez powstawanie coraz to większej ilości prywatnych japonistyk ilość tych absolwentów wzrośnie. Ale jak na razie tylko na państwowych uczelniach można zrobić studia magisterskie, a właściwie tylko taki dyplom ma jakieś większe znaczenie w czasie szukania pracy w zawodzie.
Obecnie jedynie po studiach technicznych (i to nie każdych) ma się zagwarantowaną pracę, a absolwenci studiów humanistycznych od zawsze musieli się nachodzić i naszukać pracy w zawodzie.
Jak ktoś jest niezaradną pipką to żadne studia mu nie pomogą bo nikt za niego pracy nie znajdzie. Część japonistów będzie mieć pracę po studiach, a część nie. To było wiadome od zawsze, więc w sumie nic nowego nie powiedziałeś.

[Kazeko]

Zgadzam się z Niltinco... po bibliotekoznawstwie, polonistyce czy socjologii wcale nie ma się większych widoków na pracę... A do studiów technicznych zwyczajnie nie wszyscy się nadają..
Poza tym spędziłam do tej pory bardzo przyjemne 3 lata studiując kierunek który mi odpowiada... Prawda, nie na słynnym UAM tylko na UJ. Może dlatego były przyjemne?
Praktyki w firmie nikt mi w prawdzie nie zaproponował, ale do Japonii owszem, jadę w październiku i to bynajmniej nie za pieniądze swoje tylko rządu japońskiego..
Teraz się dobrze bawię, a co będzie po studiach??
To się okaże, nawet jak przyjdzie pracować w miejscu totalnie nie związanym z Japonią, będę przynajmniej wiedziała że spędziłam kilka lat z życia na czymś co mi naprawdę odpowiadało.

[v20]

Autor miał chyba inny cel niż 'przestroga',bo kto w dzisiejszych czasach troszczy się o dobro ludzi których nie zna?

Powiem tylko tyle nikt nie przewidzi swojej przyszłości,cokolwiek by skończył,właczając w to i medycyne jak i japonistykę... ludzie kończą kierunki po których też podobno nie ma pracy,a znajdą się ludzie ,którzy....mają w życiu FARTA. To czy masz szczęście nie zależy po jakich studiach jesteś. Studia nie zapewnią nikomu niezależności i umiejętności poradzenia sobie w życiu... każdy z was nieraz powie : a ten to ma szczęście. Pytanie dlaczego? Bo wierzy w siebie. Czego życzę wszystkim :)
pozdrawiam

[yokkyu.fuman]

[Djibril]

Tego co bedzie za 5 lat nie wie nikt mozna spekulowac w jedna czy druga strone ale zawsze to tylko prognozy :).

A tak jak mówia jeden ma wiecej szczescia drugi mniej...zycie niestety jest jakie jest.

[yokkyu.fuman]

[yokkyu.fuman]

[yokkyu.fuman]

[Keii]

Jakieś źródła tych informacji, cokolwiek? :)

[Kazeko]

A dziękuję, dziękuję...
Wiesz, jeśli ktoś jedzie na monbu z założeniem "po powrocie będę mówił/pisał/myślał jak Japończyk i każdy pracodawca padnie do mych stóp" to cóż, wcale się nie dziwię, że gorzknieje...
Ja, we własnej przynajmniej opinii, mam zdroworozsądkowe podejście do życia... ale o tym już pisałam, więc nie będę się powtarzać. :)

[Niltinco]

[yokkyu.fuman]

Młoda jesteś, jeszcze niezniesmaczona życiem. Z czasem człowiek zaczyna inaczej patrzeć na pewne sprawy. Pogadamy za parę lat.
Owszem, można korzystać z życia za pieniądze japońskich podatników i się tym szczycić. Przy okazji informacja dla niewtajemniczonych: studiowanie japonistyki nie stanowi conditio sine qua non wyjazdu na stypendium do Japonii. Ba, czasem łatwiej się na nie załapać nie będąc japonistą.

(Powyższe odnosi się do wypowiedzi Kazeko.)

[shambler]

To Ty jesteś absolwentem japki czy nie?

[Kazeko]

[yokkyu.fuman]

[Pekka (^_^)]